De Belastingdienst heeft veelal als voordeel dat men pas soms jaren later bepaalde zaken hoeft te beoordelen. Regelmatig wordt dan gesteld, dat zaken die nadien gebeurd zijn, al bekend zouden zijn op het moment van de transactie.

Zo ook in een zaak voor de rechtbank, waarbij een moeder een camping had ingebracht in een VOF met haar dochter en schoonzoon onder het voorbehoud van stille reserves. Aan de berekening van deze stille reserves ligt een taxatie van de waarde van de camping ten grondslag.  Reeds enkele maanden na de inbreng treedt de schoonzoon naar aanleiding van een advertentie in contact met een exploitant van recreatiebedrijven. Hij stelt echter zijn schoonmoeder daarvan pas op de hoogte als de onderhandelingen een gunstig verloop hebben en een ruim jaar na de inbreng wordt de camping verkocht voor een bedrag dat ruim een fl. 1.000.000 boven de taxatie ligt. Voordeel is hierbij dat de dochter en schoonzoon nu meedelen in de winst wat qua tarief een stuk voordeliger is, maar ook nog eens uit het oogpunt van vererving een stuk voordeliger is.

De inspecteur is van mening dat een verkoop tegen een fors hogere waarde zo kort na de inbreng betekent dat de inbreng niet op zakelijke grondslagen heeft plaats gevonden en corrigeert de aangegeven winsten. De Rechtbank volgt de inspecteur echter niet. Uit niets bleek dat de inbreng niet op zakelijke gronden had plaatsgevonden en dat de going concernwaarde van de camping hoger zou zijn dan de inbrengwaarde.

Een hart onder de riem voor diegenen die ook te maken hebben met een Belastingdienst die achteraf beweert dat bepaalde transacties in het verleden verband met elkaar zouden hebben, terwijl dat niet zo is.