Als een belastingplichtige een pand verhuurt aan zijn eigen BV wordt dat pand als TBS-vermogen behandeld (TBS staat voor Ter Beschikking Stellen). Het pand wordt dan als het ware gezien als ondernemingsvermogen, waarbij onder meer de waardestijging belast is.

Een belastingplichtige bezat reeds langer in privé een pand. Hij besluit het pand te gaan verhuren aan zijn BV (waarmee het dus TBS werd), maar daarvoor diende  het pand eerst fors verbouwd te worden. Omdat dit tot een forse waardestijging zou leiden (die dus belast is), verbouwde de belastingplichtige het pand eerst alvorens hij het pand aan de BV ging verhuren. Hij wilde daarbij de onderneming bij aanvang van het TBS waarderen op de waarde na verbouwing.

De Hoge Raad was het hier niet mee eens.  Het moment van TBS ving aan op het moment dat de belastingplichtige en de BV besloten dat het pand aan de BV zou worden verhuurd. Het pand moest dus voor de verbouwing getaxeerd worden en de waardestijging door de verbouwing viel daardoor in de TBS-periode en is dus belast.